Hersentumoren – brughoektumor
Een brughoektumor, ook wel vestibulair schwannoom of acusticus neurinoom genoemd, is een goedaardig gezwel dat uitgaat van de achtste hersenzenuw. Deze zenuw is opgebouwd uit twee zenuwgedeelten, waarvan één uit het slakkenhuis en één uit het evenwichtsorgaan komt. Door de inwendige gehoorgang lopen de zenuwen richting de hersenstam. Op deze plaats begint de tumor geleidelijk uit te groeien. Omdat beide zenuwgedeelten in de verdrukking komen, komt uitval van zowel gehoor- als evenwichtszenuw voor.
De eerste symptomen zijn duizeligheid, evenwichtsstoornissen, slechthorendheid en oorsuizen of tinnitus. In een later stadium kunnen ook uitvalsverschijnselen optreden van andere zenuwen. Het gaat hier om verschijnselen als gevoelsstoornissen in het gezicht, aangezichtspijn (trigeminus) en stoornissen in de gezichtsmimiek (n. facialis). Bij heel grote tumoren kunnen ook slikstoornissen, dubbelzien en symptomen van de hersenstam optreden. Daarnaast kan de tumor een stoornis veroorzaken in de hersenvochtcirculatie, waardoor een waterhoofd of hydrocefalie ontstaat.
Bij patiënten met erfelijke aandoeningen zoals neurofibromatose manifesteren de tumoren zich vaak aan beide zijden.
De meeste patiënten consulteren hun arts al zodra de eerste symptomen optreden, zodat de diagnose al in een vroeg stadium wordt vastgesteld. De tumor is dan nog klein.
Juist voor relatief kleine tumoren vormt de radiochirurgische behandeling met het Gamma Knife een effectief en sparend behandelingsalternatief. Grote tumoren met een doorsnede vanaf 3 cm die door druk op de hersenstam klachten veroorzaken, dienen operatief te worden verwijderd. Alleen op deze wijze is een snelle ontlasting van de omliggende weefselstructuren mogelijk.
Anders dan bij de operatieve tumorverwijdering is het behandelingsdoel van de radiochirurgische behandeling het stoppen van de tumorgroei. Dit doel wordt bereikt in meer dan 90% van de gevallen. Bij circa 50% van de patiënten treedt na 2-3 jaar een verschrompeling van het tumorweefsel op. De bijwerkingen zijn in vergelijking met een operatieve ingreep extreem gering. Een evaluatie van de gegevens uit Krefeld (zie pdf) geeft een percentage bijwerkingen van < 2% aan voor de aangezichtszenuw (n. facialis). Voor de gehoorzenuw werd bij slechts 20% van de patiënten een verdere verslechtering aangetoond. Bij operatieve verwijdering bestaat een risico van 70-100% op verder gehoorverlies.
